Shwe Dagon Pagoda

According to tradition, the Shwedagon Pagoda has existed for more than 2,500 years, making it the oldest historical pagoda in Burma and the world.

123

Friday, August 31, 2018

မဇ္စျိမဒေသမှ လေ့လာစရာ နေရာဒေသများ - ၂၇ (ကေဆရိယ)

ကေဆရိယစေတီကေဆရိယစေတီသည် ကုသိနာရုံ နှင့် ဝေသာလီ သို့ သွားသည့် လမ်းမဘေးတွင်တည်ရှိသည်။ ဝေသာလီ နှင့် ၅၅ ကီလိုမီတာခန့်အကွာတွင် ရှိသည်။ ဘုရားရှင်လက်ထက်အခါက ကေသမုတ္တိနိဂုံး ဟု အမည်ရသည်။ ကေသမုတ္တိသည် ကာလမမည်သော သာကီဝင်မင်းသားခေါင်းဆောင်များ ကောသလတိုင်း ဘုရင့်အာဏာကို တော်လှန်၍ အများပြည်သူဆန္ဒနှင့်အညီကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်သည့် မြို့ဖြစ်သည်။ ကေသမုတ္တိနိဂုံးသည် မောရိယနိုင်ငံထက်စော၍  မြို့ဖြစ်လာသည်ဟုဆိုသည်။ ကာသိတိုင်း၊ မလ္လတိုင်း နှင့် ကောသလတိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြသော သာကီဝင်မင်းသားများသည် မသေနဒီကောသလမင်း ပိုင်သောကောသမင်း၏ အစွန်အဖျားနေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ပြီး...

မဇ္စျိမဒေသမှ လေ့လာစရာ နေရာဒေသများ - ၂၆ (ကုသိနာရုံ)

အင်္ဂါရစေတီ (မကုဋဗန္ဓနစေတီ)မဟာပရိနိဗ္ဗာနစေတီတော်မှ အရှေ့ဘက် ၆ ဖာလုံအကွာ၌ မကုဋဗန္ဓနစေတီတော်တည်ရှိသည်။ ထိုစေတီနေရာဌာန၌ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ရုပ်ကလာပ်တော်ကိုမီးသဂြိုဟ်ကြသည်။ မလ္လမင်းတို့ မကိုဋ် ထုံးသည့်နေရာ၌ စေတီတည်ထားခြင်းဖြစ်၍ မကုဋဗန္ဓ ဟုခေါ်သည်။ ( မကုဋ - မကိုဋ် , သရဖူ၊ ဗန္ဓ - ထုံးဖွဲ့ခြင်း)မြတ်စွာဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်တော်မူပြီး ခုနှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ မလ္လမင်းများသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဥတုဇရုပ်ကလာပ်တော်ကို ယူဆောင်တော်မူပြီးမြို့၏ မြောက်တခါးမှ မြို့တွင်းလမ်းမကြီးအတိုင်း ပင့်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး မြို့ရှေ့တခါးမှထွက်၍ မြို့၏ အရှေ့ဘက်ရှိ မကုဋဗန္ဓနစေတီတည်ရှိရာဌာနဝယ်...

မဇ္စျိမဒေသမှ လေ့လာစရာ နေရာဒေသများ - ၂၅ (ကုသိနာရုံ)

မြတ်စွာဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူရာ(ကုသိနာရာ) သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ဥတ္တရပရာဒေ့ရှ်(Uttar-Pradesh) ပြည်နယ်အတွင်း၌ တည်ရှိသည်။ကုသိနာရုံသည် ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ မလ္လတိုင်း၌ မလ္လမင်းများနေထိုင်သည့် မြို့တော်နှစ်ခုတွင် တစ်ခုဖြစ်သည်။ အခြားမြို့တော်သည်ပါဝါမြို့ဖြစ်သည်။ ကုသိနာရာသည် မြတ်စွာဘုရား ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူသည့်တိုင် မြို့ဟူ၍ အထင်အရှား မဖြစ်ပေါ်သေးဘဲ ပါဝါမြို့ အစွန်အဖျား၌ရှိသော ရွာငယ်လေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကုသိနာရာရွာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌အပမ်းဖြေစရာ သရက်တောဥယျာဉ်၊ အင်ကြင်းတောဥယျာဉ်၊မလ္လမင်းများခေါင်းရိတ်မင်္ဂလာနှင့် နာမည်ယူ အဘိသိတ်ခံယူပွဲ ကျင်းပသည့်နေရာစသည်ဖြင့်...

မဇ္စျိမဒေသမှ လေ့လာစရာ နေရာဒေသများ - ၂၄ (ကပိလဝတ္ထု )

ကပိလဝတ္ထုသည် မြတ်ဗုဒ္ဓလောင်းလျာ ငယ်စဉ်က နေထိုင်ထီးနန်းစိုက်ရာမြို့ဖြစ်သည်။သကျ (သာကီဝင်)တို့၏ မြိုတော် ဖြစ်သည်။ သြက္ကာကမင်းကြီး၏ သားတော်၊သမီးတော်များဖြစ်သည့် ဗုဒ္ဓ၏ ရှေးဘိုး ဘေတို့က တည်ထောင်ခဲ့သည်။ကပိလဝတ္ထုမြို့ မဖြစ်ပေါ်မှီကာလက ထိုနေရာ၌ ကပိလရသေ့ သတင်းသုံးခဲ့သောနေရာဒေသဖြစ်သည်။ ကပိလရသေ့ သီတင်းသုံးသုံးရာ နယ်မြေတစ်ဝိုက်၌မြက်သစ်ပင် ချုံနွယ်တို့သည် လကျာ်ရစ်လည်ပြီး အရှေ့အရပ်သို့ ရှေးရှူကာပေါက်ရောက်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ခြင်္သေ့ ကျား စသော သတ္တဝါများသည်သမင် ဒရယ် စသော သတ္တဝါများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသော်လည်းကောင်း၊မြွေ ကြောင် စသော သတ္တဝါတို့သည် ဖား ကြွက် စသည်တို့ကို...

မဇ္စျိမဒေသမှ လေ့လာစရာ နေရာဒေသများ - ၂၃ (လုမ္ဗိနီ)

ဗုဒ္ဓ ဖွားမြင်တော်မူရာ ဒေသမြတ်စွာဘုရားအလောင်းလျာ ဖွားမြင်တော်မူရာ လုမ္ဗိနီ ဒေသသည် နီပေါနိုင်ငံအတွင်း၌ တည်ရှိသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံ နယ်စပ်နှင့် ၆ မိုင်ခန့် ကွာဝေးသည်။ဗုဒ္ဓဂယာ ဘုရားဖူးများအဖို့ ထိုလုမ္ဗိနီဒေသသို့ သွားရောက်ဖို့ရန်အတွက်ခရီးစဉ်ပေါ်မူတည်၍ သာဝတ္ထိမှ၎င်း၊ ကုသိနာရုံမှ၎င်း ကားဖြင့် အလွယ်တကူသွားရောက်နိုင်သည်။ နိပေါနိုင်ငံ နယ်စပ်ဂိတ်တွင် ဗီဇာထုရပြီး ဗီဇာကြေး၂၅ ဒေါ်လာကုန်ကျပါသည်။ ထိုလုမ္ဗိနီ ဒေသသည် ခမည်းတော် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီး၏ ကပိလဝတ် နေပြည်တော် နှင့် ယသောဓရာ၏ ဖခင်အဥ္စနမင်းကြီး၏ဒေဝဒဟပြည်အကြားတွင်တည်ရှိသည်။ လုမ္ဗိနီမှ ကပိလဝတ်သို့၁၃ ကီလိုမီတာခန့်...

မဇ္စျိမဒေသမှ လေ့လာစရာ နေရာဒေသများ - ၂၂ (သာဝတ္ထိ)

တန်ခိုးပြဋိဟာ ပြပွဲကြီး မြတ်စွာဘုရားရှင်က တိတ္ထိတို့နှင့် ကဏ္ဍမ္ဗသရက်ပင်အနီး၌ တန်ခိုးပြိုင်မည်ဟု သတင်းစကားကို ကြားသိရသောအခါ တိတ္ထိတို့သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြကာ သူတို့၏ တပည့်သာဝက များအား သာဝတ္ထိပြည်၏ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ယူဇနာအတွင်း သရက်ပင်ရှိသမျှကို အရဝယ်ယူကာ ခုတ်လှဲကြကုန်၏။ ထို့နောက် တိတ္ထိဆရာကြီး ခြောက်ဦးတို့သည် တန်ခိုးပြိုင်ရန်အတွက် သာဝတ္ထိ မြို့၌ မဏ္ဍတ်ကြီးများကို ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ဆောက်လုပ်ထားကြလေသည်။ ပသေနဒီ ကောသလမင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံသို့ သွားရောက်၍ "တိတ္ထိတို့သည် ပြဋိဟာ မဏ္ဍပ်ကို ဆောက်စေအပ်ပါပြီ၊ တပည့်တော်သည် အရှင်ဘုရားတို့အတွက်...

မဇ္စျိမဒေသမှ လေ့လာစရာ နေရာဒေသများ - ၂၁ (သာဝတ္ထိ)

“အာနန္ဒာ ဗောဓိပင်”ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်ကြီးအတွင်းသို့ အဝင်ဂိတ်မှ ဝင်ပြီး လမ်းဖြောင့်အတိုင်း ဆက်သွားလျှင် မလှမ်းမကမ်းတွင် အာနန္ဒာဗောဓိပင်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ဘုရားရှင်ရှိစဉ်အခါကသာဝတ္ထိ မြို့သူမြို့သား ဒကာ၊ ဒကာမများတို့သည် နံ့သာ၊ ပန်းမာလ်များကိုယူဆောင်၍ဘုရားရှင်ကိုဖူးမြော်ရန် ဇေတဝန် ကျောင်းတော်သို့ လာရောက်ကြရာ ဘုရားရှင်က ဒေသစာရီကြွချီတော်မူသွားသောကြောင့် ဘုရားရှင်ကို မဖူးမြင်ရသဖြင့် ကိုးကွယ်ရာမဲ့ဖြစ်ကာယူလာခဲ့ကြသော နံ့သာ၊ ပန်းမာလ်များကို ဂန္ဓကုဋိ ကျောင်းတော်တံခါး၌ ပစ်ချပြီး ပြန်သွားခဲ့ကြလေသည်။ အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးသည် ထိုအကြောင်းအရာကို အရှင်အာနန္ဒာအားလျှောက်ထား၍...